สถาปัตยกรรมที่สำคัญสมัยเรอเนสซองส์

เรอเนสซองส์ แปลว่า การเกิดใหม่ หมายถึง การฟื้นฟูศิลปวิทยาการของกรีกและโรมัน

เป็นยุคที่เน้นอุดมคติมนุษย์นิยม คือเชื่อว่ามนุษย์มีความสำคัญที่สุดในจักรวาล
สถาปัตยกรรมที่สำคัญสมัยเรอเนสซองส์ ได้แก่ วิหารเซนต์ปีเตอร์ที่กรุงโรม ซึ่งออกแบบโดยราฟาเอล บรามันเต้ และไม่เคิลแองเจโล

ศิลปินที่สำคัญของสมัยเรอเนสซองส์ ได้แก่

  • ไมเคิล แองเจโล ผลงานที่สำคัญ ได้แก่ การออกแบบสร้างวิหารเซนต์ปีเตอร์ ภาพคำพิพากษาสุดท้าย การแกะสลักหินอ่อนปีเอตา , รูปหลักเดวิด วิหารเซนต์ปีเตอร์
  • ลีโอนาร์โด ดาวินซี ผลงานที่สำคัญ ได้แก่ ภาพโมนาลิซา อาหารเย็นมื้อสุดท้าย ภาพโมนาลิซา
  • วิลเลี่ยม เชคสเปียร์ ผลงานที่สำคัญ ได้แก่ โรเมโอจูเลียต เวนิสวานิส โรเมโอจูเลียต

ศิลปวัฒนธรรมสมัยเรอเนสซองส์

  • ศิลปะไบแซนไทน์ (Bizantine Arts)  จักรวรรดิโรมันตะวันออกหรือไบแซนไทน์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5-11 มีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล  หรือ อิสตันบลู เมืองหลวงของตุรกีในปัจจุบัน ทำหน้าที่รับทอดศิลปวัฒนธรรมกรีกและโรมัน โดยนำมาผสมผสานกับศิลปวัฒนธรรมตะวันออกทำให้กลายเป็นลักษณะเฉพาะตัว แสดงออกถึงอิทธิพลของคริสต์ศาสนา ซึ่งมีลักษณะการผสมระหว่างศิลปะโรมันและมุสลิม ได้แก่ วิหารเซนต์โซเฟีย วิหารฮาร์เจียโซเฟีย การวาดภาพแบบเฟรสโก คือ การวาดภาพลงบนปูนฉาบที่ยังเปียกอยู่
  • ศิลปะโรมาเนสก์ (Romanesque Arts) มีลักษณะของการผสมผานระหว่างศิลปะโรมันกับศิลปะของอนารยชนเยอรมันในช่วงคริศต์ศตวรรษที่ 11-12 มีศูนย์กลางอยู่ที่ฝรั่งเศส มีลักษณะเรียบง่ายไม่หรูหราเหมือนศิลปะไบแซนไทน์ ประตูหน้าต่างโค้งกลม กำแพงหนา บนหน้าต่างเล็กและเรียวยาว ภายในมืดมองภายนอกเหมือนป้อมปราการ เช่น วิหารแซงต์ – เอเดียนนี ในฝรั่งเศส หอเอนปิซา ในอิตาลี เกิดจากการสร้างสรรค์ของฝ่ายคริสต์จักรเป็นส่วนใหญ่